Symboliek van de sluier (2)

C.M.W. Verhoeven, Symboliek van de sluier, II.  In: Roeping, jg. 34 nr. 9, jan. 1959, p. 509-520  SYMBOLIEK VAN DE SLUIER II 5. Zien en gezien worden Wat van Sartre het meest bekend is, is zijn theorie over de menselijke blik, waarin hij de mislukking van elke menselijke ontmoeting op geniale wijze, ontwikkelt, Deze blik immers … Doorgaan met het lezen van Symboliek van de sluier (2)

Symboliek van de sluier (1)

C.M.W. Verhoeven, Symboliek van de sluier I. In: Roeping, jg. 34 nr. 7, nov. 1958, p. 356-367  ***** C.W.M. VERHOEVEN SYMBOLIEK VAN DE SLUIER I. voor Carel Swinkels 1. De sluier als symbool Er is geen ding zo klein of er is oneindig veel over te denken, denken dan in de zin van belangeloos en oncritisch … Doorgaan met het lezen van Symboliek van de sluier (1)

Zout der aarde

Het zout der aarde Het is een zeer opvallend, maar uit de aard van de materie te verklaren verschijnsel, dat iedere interpretatie van een symbool, zodra zij algemeen aanvaard wordt, tot een eenzinnigheid leidt, waarin het symbool tot een teken vervalt. Het teken immers onderscheidt zich van het symbool door zijn kunstmatige eenzinnigheid; het symbool … Doorgaan met het lezen van Zout der aarde

’N KRAAK IN DIE PLEISTER

’N KRAAK IN DIE PLEISTER Om oor God te dinkmoet mens dalk vergeetvan die groot waarheidskoepelof die omvattende wand wat alles omsluit. Beter om te soekna die winkvan die klein-klein skeurin ’n rotsformasie of diep in die brein,waardeur lig van binne af ánders deurskyn. Die ligtewat sonderling en oombliklik verdwyn op water, of die senuhaartjie … Doorgaan met het lezen van ’N KRAAK IN DIE PLEISTER

τὰ φαινόμενα σῴξειν

beginselverklaring 1zij op een novemberochtendkijk ik in de ogen d’une face feminine dat het mijne is gewordenheb je jezelf ooit van bovenaf geziende patronen die je achterlaat terwijl je voortbeweegt op aardedress toujours like je naar een veldhospitaal gaat la parole heeft een prijsdans toutes mes langues    اللي ما فهمكش خسركhet gezicht in de … Doorgaan met het lezen van τὰ φαινόμενα σῴξειν

Jules Supervielle Proza

PROSE ET PROSES «Pour avoir demandé à vivre, vous serez durement punis! Mais nous n'avons rien demandé. Répétez ce que vous avez dit!»Un bonhomme de neige sort de la forêt de sapins, s’en vient vers moi, tant bien que mal.«Bonhomme, ne vois-tu pas que s'avance le dégel? Tes pieds dégoulinent vers le ravin. Déjà, tu … Doorgaan met het lezen van Jules Supervielle Proza

Baudelaire door de ogen van Benjamin

Vorbereitung Gemach mein Schmerz und rege du dich minderDer Abend den du anriefst sinkt und glücktDunkelheit umhüllet die Stadt gelinderDie jenen friedlich macht und den bedrückt Und wenn der taube Schwarm der MenschenkinderDaß er sich Reu in seinen Freuden pflücktVon Lust gepeitscht wird seinem argen SchinderGib mir die Hand mein Schmerz laß uns entrückt Gewahren … Doorgaan met het lezen van Baudelaire door de ogen van Benjamin

Emmanuel

Pierre Emmanuel http://www.pierre-emmanuel.net Cahiers du Rhône, 15 mars 1942 Ô clameur escarpée des morts tu es si noirecomment sortir de ce tombeau comment foulerle temps ? et respirer le jour ancienmaintenant que glacier sombre tu retentisde l’implacable division de la lumièreô vie ? Comprendre avec Son corps Il ne peut pasni vous gravir ô monts … Doorgaan met het lezen van Emmanuel

Simone Weil over verlangen – enkele gedachten over verlangen en het Goede…

Simone Weil over Verlangen  Simone Weil heeft veel nagedacht en geschreven over het Goede - dat zoals bij Plato - een thema is waar haar denken en handelen om draait. Deze tekst uit haar Cahiers zet aan tot denken. Tot overwegen hoe het bij jezelf zit. Het is een uitnodiging om na te gaan wat … Doorgaan met het lezen van Simone Weil over verlangen – enkele gedachten over verlangen en het Goede…

Gedicht – Poem – wandelen tussen gedichten

Aan de overleden, vergeten dichter (Ter ere van de overleden, ongepubliceerde dichter) Goed gedaan!Je hebt gewonnen!Je hoeft geen spijt te hebben,jouw ongepubliceerde gedichten-vergeet het nooit-zijn niet begravenzijn niet gebogenonder de kracht van de tijd.Als goudblijven ze
in de aarde.Ze blijven,
ze smelten nooit,ze komen misschien laat,maar ze zullen ooit 
aangeboden worden
aan hun volk
om hun zoete,eeuwige essentie te schenken. … Doorgaan met het lezen van Gedicht – Poem – wandelen tussen gedichten

Griekse verzen

Mikis Theodorakis - liederen MAUTHAUSEN LIEDEREN HOOGLIED O, mijn liefde is zoeter dan honing is,Zoals een bloem het zonlicht het liefste is.Zo lief is hij mij, die mijn koning is. Ik heb hem lief, maar niemand weet dat hij mijn liefste is,Ik heb hem lief, maar niemand weet dat hij mijn liefste is,Ik heb hem … Doorgaan met het lezen van Griekse verzen

A. Roland-Holst

Zwerversliefde Laten wij zacht zijn voor elkander, kind -want, o mateloze verlatenheden,die over onze moegezworven ledenonder de sterre waaie' in de oude wind. O, laten wij maar zacht zijn, en maar niethet trotse hoge woord van liefde spreken,want hoeveel harten moesten daarom brekenonder de wind in hulpeloos verdriet. Wij zijn maar als de blaren in … Doorgaan met het lezen van A. Roland-Holst

AANDACHT

Herman Berger https://www.dbnl.org/tekst/_roe003195501_01/_roe003195501_01_0043.php Simone Weil en de methode van de aandacht SIMONE Weil werd de derde Februari 1909 te Parijs uit joodse ouders geboren. Van 1925 tot 1928 was zij leerlinge van het lyceum Henri IV, waar zij de invloed van Alain diepgaand onderging. Op negentienjarige leeftijd werd zij na een vergelijkend examen toegelaten tot … Doorgaan met het lezen van AANDACHT

Emily Dickinson: Poetry

Success is counted sweetestBy those who ne'er succeed.To comprehend a nectarRequires sorest need. Not one of all the purple HostWho took the Flag todayCan tell the definitionSo clear of victory As he defeated – dying –On whose forbidden earThe distant strains of triumphBurst agonized and clear! I’m Nobody! Who are you?Are you – Nobody – too?Then there’s a pair … Doorgaan met het lezen van Emily Dickinson: Poetry

Teixeira de Pascoaes

Apolo Dos fumos da distância,Etéreos e azulados,Surge, vertiginoso,Um resplendor de chama.Há fogueiras queimandoOs longes ensombrados;Dir-se-á que o nosso olhar tudo o que toca inflama. Abrasa todo o espaçoUm fogo de delírio;Ao apagar-se, é pedra,É homem e arvoredo.Vejo um clarão, no Azul,Que, em ermo outeiro, é lírio.Vejo um raio tomar as formas dum penedo. Vejo o … Doorgaan met het lezen van Teixeira de Pascoaes