Borges: Aleph

DE ALEPH O God, I could be bounded in a nutshell and count myself a King of infinite space. Hamlet, II, 2 But they will teach us that Eternity is the Standing still of the Present Time, a Nunc-stans (as the Schools call it); which neither thy, nor any else understand, no more than they … Doorgaan met het lezen van Borges: Aleph

Italiaanse poëzie

Poesie der Welt, Italien, Berlin i983 (Edition Stichnote – Propyläen) GIOSUE CARDUCCI NELLA PIAZZA DI SAN PETRONIO Surge nel chiaro inverno la fosca turrita Bologna,e il colle sopra bianco di neve ride. È l'ora soave che il sol morituro salutale torri e 'l tempio, divo Petronio, tuo; le torri i cui merli tant'ala di secolo … Doorgaan met het lezen van Italiaanse poëzie

Zoektocht door het donker

Aschenur Verband für den Schmerz des Lichtesauf Erden? Nelly Sachs Een mens gaat voortdurend op zoek. Is het niet naar God, waarover hij heeft horen spreken, dan is het wel naar zichzelf, eigenlijk de onbekende factor in zijn leven. Er zijn veel teksten geschreven over deze zoektochten, veel poëzie en nog meer boeken met soms … Doorgaan met het lezen van Zoektocht door het donker

Sachs, Nelly: Späte Gedichte

• Sachs, Nelly, Späte Gedichte, Frankfurt am Main 1965, (Suhrkamp) WIE LEICHTwird Erde seinnur eine Wolke Abendliebewenn als Musik erlöstder Stein In Landsflucht zieht und Felsen dieals Alp gehocktauf MenschenbrustSchwermutgewichteaus den Adern sprengen. Wie leichtwird Erde seinnur eine Wolke Abendliebewenn schwarzgeheizte Rachevom Todesengel magnetischangezogenan seinem Schneerockhalt und still verendet. Wie leichtwird Erde seinnur eine Wolke … Doorgaan met het lezen van Sachs, Nelly: Späte Gedichte

Frankl over tijdelijkheid en sterfelijkheid

Tijdelijkheid en sterfelijkheid: een ontologisch essay1 Viktor E. Frankl Oog in oog met de vergankelijkheid van het leven kunnen we zeggen dat de toekomst nog niet bestaat, dat het verleden niet meer bestaat en dat het enige dat werkelijk bestaat, het heden is. We kunnen ook zeggen dat de toekomst niets is, dat het verleden … Doorgaan met het lezen van Frankl over tijdelijkheid en sterfelijkheid

Droogenbroodt: onrust … woord

EL FALLECIMIENTO  No vivir el pasadocomo pérdida irreversible  pero del fuego que se extingue  conservar el recuerdola blanca brasa  aceptar el partircomo la espiga madura  inclinándose ante la hoz.  HET HEENGAAN  De voorbijheid niet als verlies  dat onomkeerbaar is ervaren  maar van het uitdovend vuur  de herinnering bewarende witte gloed  het heengaan aanvaardenzoals de rijpe … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt: onrust … woord

Cioran: Genade

Das Wesen der Gnade * Es gibt viele Wege, auf denen man eine Losbindung van der Erde, einen Aufschwung und eine Erhöhung über die blinde Lebenserhaltung erreichen kann. Es gibt aber nur die Gnade, deren Entbindung van der Erde kein Abreißen der Beziehung zu den urgründigen Lebenskräften bedeutet, sondern einen sinnlosen Sprung, einen selbstlosen Auftrieb, … Doorgaan met het lezen van Cioran: Genade

Droogenbroodt: Tegenlicht

Tegenlicht -  Contraluz  Gedichten - Poemas  Germain Droogenbroodt  2020 Versión castellana en colaboración con el autor: Rafael Carcelén García  Wij zijn de spiegel en in het spiegel het gelaat Voortdurend proeven wij de smaakvan de eeuwigheid. Wij zijn de pijnen wat de pijn geneest. Wij zijn het zoete, verfrissende water en de kruik die het schenkt.  Maulana … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt: Tegenlicht

Droogenbroodt: De onrust van het woord

DESPERTAR Por una grieta de la noche espían los primeros rayos de sol como espejismosflotan nubes transparentes por al azul del cielo despertando, la palabraha de encontrar refugio ahora el camino hacia la luz. ONTWAKEN Door een kier van de nacht gluren de eerste zonnestralen als luchtspiegelingen drijven doorzichtige wolken langs het hemelblauw het ontwakende … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt: De onrust van het woord

Droogenbroodt : efemere bloem

Raum

El alba desvelalo que la noche oculta  el árbol solo ofrece sus anillos anuales  en agonía  como el cristal de hielo se ilumina al sol  brilla un instanteluego muere.  De dageraad onthult  wat de nacht verbergt  de boom geeft zijn jaarringen pas prijs  in agonie  zoals ijskristal oplicht in de zon  heel even schittertdan sterft.  … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt : efemere bloem

Cioran: Ironie und Selbstironie

Wenn du alles frenetisch verneint und mit allen Daseinsformen radikal gebrochen hast, wenn nichts dem Trieb zur und dem Exzess von Negativität standzuhalten vermochte, an wen dich noch klammern außer an dich selbst, über wen noch lachen oder weinen außer über dich selbst? Nachdem die ganze Welt für dich versunken ist, versinkst auch du endgültig. … Doorgaan met het lezen van Cioran: Ironie und Selbstironie

Lyrik, Bachmann, Ingeborg

Tage in weiß In diesen Tagen steh ich auf mit den Birken und kämm mir das Weizenhaar aus der Stirn vor einem Spiegel aus Eis. Mit meinem Atem vermengt, flockt die Milch. So früh schäumt sie leicht. Und wo ich die Scheibe behauch, erscheint, von einem kindlichen Finger gemalt, wieder dein Name: Unschuld! Nach so … Doorgaan met het lezen van Lyrik, Bachmann, Ingeborg