Chanson d’automne Les sanglots longsDes violonsDe l’automneBlessent mon cœurD’une langueurMonotone. Tout suffocantEt blême, quandSonne l’heure,Je me souviensDes jours anciensEt je pleure Et je m'en vaisAu vent mauvaisQui m’emporteDeçà, delà,Pareil à laFeuille morte. (Paul Verlaine) Herfstlied Het trage, verholengeklaag van violenom 't jaar dat verglijdtdoorschrijnt mijn gemoeddat verkwijnt en verbloedtaan de tijd.Verblekend en bevend,meer stervend dan … Doorgaan met het lezen van Poëzie blog (3)