Categorie: gedicht

Sachs, Nelly: Späte Gedichte

• Sachs, Nelly, Späte Gedichte, Frankfurt am Main 1965, (Suhrkamp) WIE LEICHTwird Erde seinnur eine Wolke Abendliebewenn als Musik erlöstder Stein In Landsflucht zieht und Felsen dieals Alp gehocktauf MenschenbrustSchwermutgewichteaus den Adern sprengen. Wie leichtwird Erde seinnur eine Wolke Abendliebewenn schwarzgeheizte Rachevom Todesengel magnetischangezogenan seinem Schneerockhalt und still verendet. Wie leichtwird Erde seinnur eine Wolke … Doorgaan met het lezen van Sachs, Nelly: Späte Gedichte

Gedichten rond dood, rouw en verlies

MIJN LEVENDE DODE In mijn verdriet niets dat beweegt Ik wacht en geen mens komt Overdag noch 's nachts En ook nooit meer wat ik zelf was Mijn ogen zijn gescheiden van jouw ogen Zij raken hun vertrouwen raken hun licht kwijt Mijn mond is gescheiden van jouw mond Mijn mond is gescheiden van het … Doorgaan met het lezen van Gedichten rond dood, rouw en verlies

Pilgerschaft – Rilke

oneindige

Das Buch von der Pilgerschaft Rainer Maria Rilke (1901) Dich wundert nicht des Sturmes Wucht, –du hast ihn wachsen sehn; –die Bäume flüchten. Ihre Fluchtschafft schreitende Alleen.Da weißt du, der vor dem sie fliehnist der, zu dem du gehst,und deine Sinne singen ihn,wenn du am Fenster stehst. Des Sommers Wochen standen still,es stieg der Bäume … Doorgaan met het lezen van Pilgerschaft – Rilke

Ajgi Gennadij, Gedichte

Gennadij Ajgi, Beginn der Lichtung. Gedichte. Herausgegeben und aus dem Russischen übertragen von Karl Dedecius, Frankfurt am Main 1992, (Suhrkamp) ENDE kahl wie kohle: es gibt existiertkein gespräch keine gegenseitigkeit nur das schreienin der uns gegebenen leeredie nur zwei lebenszeichen kenntden schrei und den schreier und sollte auch hier alles endendann sei es ein fernes … Doorgaan met het lezen van Ajgi Gennadij, Gedichte

Droogenbroodt: onrust … woord

EL FALLECIMIENTO  No vivir el pasadocomo pérdida irreversible  pero del fuego que se extingue  conservar el recuerdola blanca brasa  aceptar el partircomo la espiga madura  inclinándose ante la hoz.  HET HEENGAAN  De voorbijheid niet als verlies  dat onomkeerbaar is ervaren  maar van het uitdovend vuur  de herinnering bewarende witte gloed  het heengaan aanvaardenzoals de rijpe … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt: onrust … woord

vergankelijkheid

Wees voorzichtigwanneer je mijn as verstrooit.De rozen bloeien. Luc Barbé Eb Ik trek mij terug en wacht. Dit is de tijd die niet verloren gaat: iedre minuut zet zich in toekomst om. Ik ben een oceaan van wachten, waterdun omhuld door ’t ogenblik. Zuigend eb van het gemoed, dat de minuten trekt en dat de … Doorgaan met het lezen van vergankelijkheid

Abhanden

Ich bin der Welt abhanden gekommen Ich bin der Welt abhanden gekommen, Mit der ich sonst viele Zeit verdorben, Sie hat so lange nichts von mir vernommen, Sie mag wohl glauben, ich sei gestorben! Es ist mir auch gar nichts daran gelegen, Ob sie mich für gestorben hält, Ich kann auch gar nichts sagen dagegen, … Doorgaan met het lezen van Abhanden

Poëzie: Droogenbroodt en andere dichters

Alles verandert, alles blijft       Het naamloze is de oorsprong       van hemel en aarde            Lao Tse Er is zoveel gebeurd, maar niets is veranderd alleen ogenschijnlijk lijkt alles soms anders dan voorheen en is er nauwelijks iets of niets nog herkenbaar alhoewel de Weg, het kronkelpad dat naar herkenning leidt onveranderd is en blijft … Doorgaan met het lezen van Poëzie: Droogenbroodt en andere dichters

Droogenbroodt: Tegenlicht

Tegenlicht -  Contraluz  Gedichten - Poemas  Germain Droogenbroodt  2020 Versión castellana en colaboración con el autor: Rafael Carcelén García  Wij zijn de spiegel en in het spiegel het gelaat Voortdurend proeven wij de smaakvan de eeuwigheid. Wij zijn de pijnen wat de pijn geneest. Wij zijn het zoete, verfrissende water en de kruik die het schenkt.  Maulana … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt: Tegenlicht

Droogenbroodt: De onrust van het woord

DESPERTAR Por una grieta de la noche espían los primeros rayos de sol como espejismosflotan nubes transparentes por al azul del cielo despertando, la palabraha de encontrar refugio ahora el camino hacia la luz. ONTWAKEN Door een kier van de nacht gluren de eerste zonnestralen als luchtspiegelingen drijven doorzichtige wolken langs het hemelblauw het ontwakende … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt: De onrust van het woord

Droogenbroodt : efemere bloem

Raum

El alba desvelalo que la noche oculta  el árbol solo ofrece sus anillos anuales  en agonía  como el cristal de hielo se ilumina al sol  brilla un instanteluego muere.  De dageraad onthult  wat de nacht verbergt  de boom geeft zijn jaarringen pas prijs  in agonie  zoals ijskristal oplicht in de zon  heel even schittertdan sterft.  … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt : efemere bloem

Pusterla

mystiek

Selection de: Fabio Pusterla, Les Choses sans histoire - Le cose senza storia. Traduit de l’italien par Mathilde Vischer, Moudon 2020, (Editions Empreintes) Al castello Dentro Ie cose, al nòcciolo dei giorni tira un vento impetuoso. Sulle pietre Use delta cucina scorre I'acqua, nella casa scricchiola il legno, I'ora; fuori, la notte, un uomo che … Doorgaan met het lezen van Pusterla

Poëzie Droogenbroodt: Gesprek met de overkant

Gesprek met de overkant  Conversación con el más allá  In memoriam Hans Faverey  Poëzie van Germain Droogenbroodt ...e ́l conoscer chiaramente che quanto piace al mondo  è breve sogno  Francesco Petrarca  HOMENAJE  para y a la manera de Hans Faverey  Rara vez el cisne indefensotiene algo en comúncon el cisne indefenso que se deslizamás allá … Doorgaan met het lezen van Poëzie Droogenbroodt: Gesprek met de overkant

Poëzie – diverse dichters

En als de liefde gelijk had? ... De liefde, de liefde, de liefde! Altijd weer de liefde!Iedereen zoekt haar vanaf de eerste zucht.Maar de liefde komt als men haar niet meer verwachtzoals ze ook zonder waarschuwing weer vertrekt.Heeft ze gelijk om met onze zielverstoppertje te spelen? Om voor ons de hemel te openenals in onze … Doorgaan met het lezen van Poëzie – diverse dichters

Lyrik, Bachmann, Ingeborg

Tage in weiß In diesen Tagen steh ich auf mit den Birken und kämm mir das Weizenhaar aus der Stirn vor einem Spiegel aus Eis. Mit meinem Atem vermengt, flockt die Milch. So früh schäumt sie leicht. Und wo ich die Scheibe behauch, erscheint, von einem kindlichen Finger gemalt, wieder dein Name: Unschuld! Nach so … Doorgaan met het lezen van Lyrik, Bachmann, Ingeborg