God in het landschap (2006) God in het landschap - een zoektocht naar een horizon: Een semiotische analyse van het landschapsschilderij als religieuze heterotopie. A4 gebonden, 140 p. (harde kaft) Wereldbeeld en zelfbeeld (2011) Het lichaam als auto-topie. Een zoektocht naar God in het lichaam. Een onderzoek in stappen naar de betekenis van het feit … Doorgaan met het lezen van Vier Essays over God: nieuw – God in de leegte
Categorie: taal
Muziek en natuur
Aus der Tiefe der Erde. Musik und NaturToshio Hosokawa in B. Labs-Ehlert (Hrsg), Das Künftige hat ein Morgen. Texte zur VII. Literaturbegegnung, Detmold 1998, pp. 117-120 Mein Interesse ist: Wie höre ich die Klänge der Natur? Die Frage weist auf meine Beziehung zur Natur hin. Sie scheint eine andere zu sein als zum Beispiel die … Doorgaan met het lezen van Muziek en natuur
Vertalen – übersetzen
ZUM ÜBERSETZENFelix Philipp Ingold in B. Labs-Ehlert (Hrsg), Das Künftige hat ein Morgen. Texte zur VII. Literaturbegegnung, Detmold 1998, pp. 103-114 < … traduire Ia vie sous son aspect universel, immense, et extraire de cette vie des images où nous aimerions à nous retrouver.> A.A. Das Leben übersetzen!ln welche Sprache?Das Leben als Übersetzung!Aus welchem Urtext?Das … Doorgaan met het lezen van Vertalen – übersetzen
Borges: Aleph
DE ALEPH O God, I could be bounded in a nutshell and count myself a King of infinite space. Hamlet, II, 2 But they will teach us that Eternity is the Standing still of the Present Time, a Nunc-stans (as the Schools call it); which neither thy, nor any else understand, no more than they … Doorgaan met het lezen van Borges: Aleph
Italiaanse poëzie
Poesie der Welt, Italien, Berlin i983 (Edition Stichnote – Propyläen) GIOSUE CARDUCCI NELLA PIAZZA DI SAN PETRONIO Surge nel chiaro inverno la fosca turrita Bologna,e il colle sopra bianco di neve ride. È l'ora soave che il sol morituro salutale torri e 'l tempio, divo Petronio, tuo; le torri i cui merli tant'ala di secolo … Doorgaan met het lezen van Italiaanse poëzie
Zoektocht door het donker
Aschenur Verband für den Schmerz des Lichtesauf Erden? Nelly Sachs Een mens gaat voortdurend op zoek. Is het niet naar God, waarover hij heeft horen spreken, dan is het wel naar zichzelf, eigenlijk de onbekende factor in zijn leven. Er zijn veel teksten geschreven over deze zoektochten, veel poëzie en nog meer boeken met soms … Doorgaan met het lezen van Zoektocht door het donker
Sachs, Nelly: Späte Gedichte
• Sachs, Nelly, Späte Gedichte, Frankfurt am Main 1965, (Suhrkamp) WIE LEICHTwird Erde seinnur eine Wolke Abendliebewenn als Musik erlöstder Stein In Landsflucht zieht und Felsen dieals Alp gehocktauf MenschenbrustSchwermutgewichteaus den Adern sprengen. Wie leichtwird Erde seinnur eine Wolke Abendliebewenn schwarzgeheizte Rachevom Todesengel magnetischangezogenan seinem Schneerockhalt und still verendet. Wie leichtwird Erde seinnur eine Wolke … Doorgaan met het lezen van Sachs, Nelly: Späte Gedichte
Frankl over tijdelijkheid en sterfelijkheid
Tijdelijkheid en sterfelijkheid: een ontologisch essay1 Viktor E. Frankl Oog in oog met de vergankelijkheid van het leven kunnen we zeggen dat de toekomst nog niet bestaat, dat het verleden niet meer bestaat en dat het enige dat werkelijk bestaat, het heden is. We kunnen ook zeggen dat de toekomst niets is, dat het verleden … Doorgaan met het lezen van Frankl over tijdelijkheid en sterfelijkheid
Droogenbroodt: onrust … woord
EL FALLECIMIENTO No vivir el pasadocomo pérdida irreversible pero del fuego que se extingue conservar el recuerdola blanca brasa aceptar el partircomo la espiga madura inclinándose ante la hoz. HET HEENGAAN De voorbijheid niet als verlies dat onomkeerbaar is ervaren maar van het uitdovend vuur de herinnering bewarende witte gloed het heengaan aanvaardenzoals de rijpe … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt: onrust … woord
Cioran: Genade
Das Wesen der Gnade * Es gibt viele Wege, auf denen man eine Losbindung van der Erde, einen Aufschwung und eine Erhöhung über die blinde Lebenserhaltung erreichen kann. Es gibt aber nur die Gnade, deren Entbindung van der Erde kein Abreißen der Beziehung zu den urgründigen Lebenskräften bedeutet, sondern einen sinnlosen Sprung, einen selbstlosen Auftrieb, … Doorgaan met het lezen van Cioran: Genade
Droogenbroodt: Tegenlicht
Tegenlicht - Contraluz Gedichten - Poemas Germain Droogenbroodt 2020 Versión castellana en colaboración con el autor: Rafael Carcelén García Wij zijn de spiegel en in het spiegel het gelaat Voortdurend proeven wij de smaakvan de eeuwigheid. Wij zijn de pijnen wat de pijn geneest. Wij zijn het zoete, verfrissende water en de kruik die het schenkt. Maulana … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt: Tegenlicht
Droogenbroodt: De onrust van het woord
DESPERTAR Por una grieta de la noche espían los primeros rayos de sol como espejismosflotan nubes transparentes por al azul del cielo despertando, la palabraha de encontrar refugio ahora el camino hacia la luz. ONTWAKEN Door een kier van de nacht gluren de eerste zonnestralen als luchtspiegelingen drijven doorzichtige wolken langs het hemelblauw het ontwakende … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt: De onrust van het woord
Droogenbroodt : efemere bloem
El alba desvelalo que la noche oculta el árbol solo ofrece sus anillos anuales en agonía como el cristal de hielo se ilumina al sol brilla un instanteluego muere. De dageraad onthult wat de nacht verbergt de boom geeft zijn jaarringen pas prijs in agonie zoals ijskristal oplicht in de zon heel even schittertdan sterft. … Doorgaan met het lezen van Droogenbroodt : efemere bloem
Cioran: Ironie und Selbstironie
Wenn du alles frenetisch verneint und mit allen Daseinsformen radikal gebrochen hast, wenn nichts dem Trieb zur und dem Exzess von Negativität standzuhalten vermochte, an wen dich noch klammern außer an dich selbst, über wen noch lachen oder weinen außer über dich selbst? Nachdem die ganze Welt für dich versunken ist, versinkst auch du endgültig. … Doorgaan met het lezen van Cioran: Ironie und Selbstironie
Lyrik, Bachmann, Ingeborg
Tage in weiß In diesen Tagen steh ich auf mit den Birken und kämm mir das Weizenhaar aus der Stirn vor einem Spiegel aus Eis. Mit meinem Atem vermengt, flockt die Milch. So früh schäumt sie leicht. Und wo ich die Scheibe behauch, erscheint, von einem kindlichen Finger gemalt, wieder dein Name: Unschuld! Nach so … Doorgaan met het lezen van Lyrik, Bachmann, Ingeborg














