teksten uit de traditie van de mystiek en filosofische overpeinzingen
Carmina Burana - Orff 1.O FORTUNA O Fortuna, velut Luna statu variabilis, semper crescis aut decrescis; vita detestabilis nunc obdurat et tunc curat ludo mentis aciem, egestatem, potestatem dissolvit ut glaciem. O Fortuna, velut Luna statu variabilis, O Fortuna, zoals de maan van stand verandert zo veranderlijk ben jij, nu eens een beklagenswaardig leven vervloekend, … Doorgaan met het lezen van CARmina
Ernst Jandl wien: heldenplatzDer Knabe und die Straßenbahngespräch(beantwortung von sieben nicht gestellten fragen)zwei braute: ein deutsches denkmalich was not yetdie tassenwie fastein fragmentaugnvon einen sprachenzweierlei handzeichenSprecher: Mann zwei, Mann eins, abwechselnd.there is hardlygrab desleukoplastglückwunschlieben wissenvom leben der bäumesommerliedliegen, bei dirlichtungder tagesplanzum glückUnter anderenDreiblättriger Kleesuchen wissenvater komm erzähl vom kriegfrei und schlechtthree wivesvisiteErnst Jandl "1000 jahre ÖSTERREICH""kleine körperliche biografie""der schrei"mutter … Doorgaan met het lezen van Jandl
Illustraties bij een gedicht 2026 50x40 cm pigment, inkt op papier 1 Ich will nur Erinnerungen schreiben,Erinnerungen von andern.Die eignen, die innerstenhinterlasse ichwiederum einem andern -wann immer es ihn gelüsten mag. Ich will die Erinnerungen Adams schreiben,als Evadie Frau, die Einzige in Eden warund er - der Mann, der Einzige für beide.Wußte sie damals schon … Doorgaan met het lezen van ERINNERUNGEN VON ANDERN
Zij is een huls Zij is een huls van vlees die stilligt op een steen,een vlinder met een vlinder om zich heen,en hij is iets dat wegdrijft en weer terugkeert,liegt, breekt en steelt, liegt, wegdrijft en weerterugkeert. Cees Nooteboom uit: 'Open als een schelp, dicht als een steen', 1978. Zelf En als we ons zelfnu … Doorgaan met het lezen van Nooteboom
Abraham Sutzkever (6) Ode an die Taube (Ode tsu der tojb, 1955) Ode an die Taube 1Selten, ein einziges Mal in der Kindheit, erscheint ganz aus Farben undleuchtendunter den Sternen ein Engel, und dessen Gesang klingt auf immer.Eben dies tat er - und war schon verschwunden am anderen Ende derWelt,liess überm heimischen Schornstein gleichwohl mir … Doorgaan met het lezen van Abraham Sutzkever (6)
LXV Madre, me voy mañana a Santiago,a mojarme en tu bendición y en tu llanto.Acomodando estoy mis desengaños y el rosadode llaga de mis falsos trajines. Me esperará tu arco de asombro,las tonsuradas columnas de tus ansiasque se acaban la vida. Me esperará el patio,el corredor de abajo con sus tondos y repulgosd e fiesta. … Doorgaan met het lezen van César Vallejo
VOR DEM NÜRNBERGER TRIBUNAL Gerechtigkeit für den Millionenmordhab ich nun eingeklagt, zu dieser Stunde.Doch die Millionen - sind sie nicht verschwunden?Wär da Gerechtigkeit das rechte Wort? Wie tausend Shylocks soll ich sein, für alle Zeitdie Judenfeindschaft aus der Welt zu schneiden.Mein Volk, du mußt dich für dein Schwert entscheiden,wenn Gott zu schwach ist für Gerechtigkeit. … Doorgaan met het lezen van Abraham Sutzkever (5)
Poesie Eine dunkelviolette Pflaume,die letzte noch am Baume,dünnhäutig, zart, beinah eine Pupille,die bei Nacht im Tauverlöscht hat Liebe, Schauen, Zitternund mit dem Morgenstern da ward der Tauleichter und geringer -das ist Poesie. Berühre sie, doch schau,dass nicht zurückbleibt eine Spur der Finger. 1954 Übersetzung Peter Comans POËZIE Een donker-violette pruim,de laatste aan de boom,de huid … Doorgaan met het lezen van Abraham Sutzkever (4)
ZAGALEJO DE PERLAS Zagalejo de perlas,hijo del Alba,¿dónde vais que hace fríotan de mañana?. Como sois lucerodel alma mía,al traer el díanacéis primero;pastor y corderosin choza y lana,¿dónde vais que hace fríotan de mañana? Perlas en los ojos,risa en la boca,las almas provocaa placer y enojos;cabellitos rojos,boca de grana,¿dónde vais que hace fríotan de mañana? … Doorgaan met het lezen van Kerstmis ~ poëzie
WIE AM UFER DES MEERS . . .Wie am Ufer des MeersAn der trennenden Front,An der Grenze des PendelschlagsDie Zeit gewahrt und entzieht,Anstößt, ausbreitet,Auswirft und verschluckt,Ausliefert, beklagt,Anrührt, fällt, küsst und stöhntUnd wieder zur Masse,Wieder zur Mutter kehrt,Und immer neu sich besinnt!An der gepeitschten Front des MeersVerliere ich mich im Tal zwischen zwei WellenDiese Zeit, ach, … Doorgaan met het lezen van Valéry
DAS WERK. UND SEINE DAUER Jeder große Mensch lebt von der Illusion, er könne der Zukunft etwas vorschreiben; das nennt man dauern. Die Zeit aber ist widerspenstig – und wenn einer ihr zu widerstehen scheint, wenn ein Werk schwankt und dahintreibt, statt sogleich zu versinken, wird man immer entdecken, dass es sehr wenig jenem Werk … Doorgaan met het lezen van Paul Valéry: Windstriche (6)
Hoe wij in de handpalm neergeschreven zijn… Hoe wij in de handpalm neergeschreven zijn,ik heb het nog niet grondig onderzocht. Wel schat ik dat het om iets draadloos' gaat.Zodra het een van ons alhier te gortig wordt, bijvoorbeeld in de basiliek de diepdemente vrouwdie, met een tissue en een eeuwigheid te laat, geschilderd bloed poogt … Doorgaan met het lezen van Willem Jan Otten
Minimal Vogel wipt.Tak kraakt.Lucht betrekt. Bijna nietsom naar te kijkenen juist datbekijk ik. Roland Jooris uit: Het museum van de zomer,Yang Poëzie Reeks, 1974 Beeld Hardheid glanstDonkerte verzet zichWeerschijn roept zwartop: de maan zoekteen rivier in de zwemmendenacht Het huis is vensterloosDe bewoners leven vanvergrendelingIn de bloemenzijn de kleurenvermengd en geslotenin hun kelken Ook de … Doorgaan met het lezen van Roland Jooris
https://gedel.nl/vertalingen/popa/ BRANDENDE HANDEN Twee brandende handen verdrinkenIn de diepten van het hemelgewelf Zij grijpen niet naar de sterDie rondom hen suistEn schittert en zich kruist Zij zeggen iets met hun vingersMaar wie kentDe tong van vingers in vlam Plechtig brengen zij hun palmen bijeenOm een dak te schetsen Verbeelden zij soms het oude huisDat zij … Doorgaan met het lezen van Vasko Popa
Lyrik Das Nichtwort Ausgespanntzwischen Wort und Wort Hilde Domin Poëzie het nietwoord gespannentussen woord en woord Vertaling Kees Kok Notrufer In mir ist immerAbschied:Wie ein Ertrinkenderdessen Kleidervon Meerwasser schwer sindseine letzte Liebeeiner kleinen Wolke schenkt. In mir ist immerGlaube,als sei das goldene Seilwer es auch auswirftdem Notruferheiliggeschuldet. Help-roeper In mij is altijdafscheid:Als een drenkelingwiens klerenzwaar … Doorgaan met het lezen van Hilde Domin
mystiek & filosofie 