POËTISCHE REFLECTIES Germain Droogenbroodt
Een kleine selectie
ONTREGELD
Niet altijd is het leven
rimpelloos en glad
soms is het woelig of ontregeld
een uurglas waarvan het zand
niet meer weet waarheen
en de weg geen richting
geen verder meer kent.
De tijd
Is de tijd iets anders
dan de weerspiegeling
van iets wat bestaat
─ of niet bestaat
een rookwolk
die ontstaat en wederkeert
tot het niets.
Voorzorg
Dag aan dag
omarmt de nacht
de maan en de sterren
opdat ook hun schoonheid
niet voor altijd verloren zou gaan
door de mateloze hebzucht
door de bezoedeling
van de mens.
Een verdronken kind
Het daagt
weifelend nog
de eerste zonnestralen
op het vereenzaamde strand
strelen de golven het lichaam
van een verdronken kind
waarvoor de dageraad
hoop noch leven vindt.
Hemels veelluik
Onbeschreven het witte blad
tevergeefs het zoeken van de pen
naar het verlossende woord
naar het eerste vers
tot boven de zee
de wolken en het eerste licht
een hemels liefdesspel spelen
en op het doek van de horizon
voortdurend vormend en hervormend
de mooiste beelden schilderen
een verrukking voor het oog:
inspiratie voor het gedicht.
Bodemloos
Een niet uitgesproken woord
betekent soms veel meer
dan wat gezegd werd
en spoorloos verdwijnt
in een ijle leegte die weerklank
noch bodem kent.
Dakloos
De hele nacht lang
heeft het onafgebroken geregend
en het houdt maar niet op.
Gisteren was het nog zonnig en warm
en de vogels floten vrolijk, niet wetend,
dat er onweer was voorspeld.
Ik vraag mij af
waar ze nu verblijven
en hoe ze overleven
zoals die emigranten
die hun land zijn ontvlucht.
Leeg
Een lege vaas
kan méér zijn dan een vaas
maar de herinnering
aan het geschenk
van een bloem.
Zo kan ook een lege stoel
méér zijn dan een stoel
maar de herinnering
aan een geliefd iemand
die er niet meer is.
Zelfzucht
Todo lo que falta
es lo que desde siempre sobra
Hugo Mujica
De overvloed van rijkdom
is geen overvloed
maar van uitbuiting
en zelfzucht
de oogst.
De laatste reis
De uiterste eenzaamheid
is de laatste eenzaamheid
de eenzaamheid vóór een reis
die geen wederkeer biedt.
Zonder vensters
En la casa de la memoria no hay ventanas,
hay espejos
Hugo Mujica
Als de tijd die nog komen moet
uitzicht noch horizon biedt
is de herinnering als een spiegel
in een woning die vensters
noch deuren kent.
Germain Droogenbroodt is een veelzijdige dichter, vertaler en uitgever van internationale poëzie. Hij heeft 17 poëziebundels geschreven en vertaalde meer dan 30 bundels met poëzie uit verschillende talen, waaronder Duits, Italiaans, Portugees, Spaans, en Latijns-Amerikaans. Hij heeft ook samengewerkt aan vertalingen van Arabische, Chinese, Japanse, Koreaanse en Perzische poëzie.
Stel je voor: een reis door de diepten van de menselijke ziel, geleid door de verfijnde pen van Germain Droogenbroodt. In “Poëtische Reflecties” betreed je een wereld doordrenkt met emotie, gevat in de tijdloze schoonheid van zijn verzen. Droogenbroodt, een begaafd dichter, vertaler en poëziepionier, onthult zijn rijke innerlijke wereld in deze bundel.
Van West-Vlaanderen naar de zonovergoten straten van Spanje, zijn thuis sinds 1987, heeft Droogenbroodt de poëzie van verschillende talen omarmd en vertaald, waardoor een brug wordt geslagen tussen culturen. Zijn werk wordt gevierd over de hele wereld, met talloze internationale prijzen en erkenningen, waaronder de prestigieuze “Pegasusprize” van de Mongolian Academy of Culture.
Door zijn diepgaande betrokkenheid bij poëziefestivals en literaire instellingen heeft Droogenbroodt een onschatbare bijdrage geleverd aan het wereldwijde poëtische landschap. Elk gedicht in deze bundel is een uitnodiging om te verdwalen in de prachtige taal van de ziel. Laat je meevoeren op deze reis van zelfreflectie en ontdekking met “Poëtische Reflecties”.
Germain Droogenbroodt, Poëtische Reflecties ISBN 978 90 8666 575 4 Uitgever: BOEKENPLAN 126 pagina’s paperback Prijs 20,00
mystiek & filosofie 