TRISTEZA POR EL MUNDO
Este mundo es un desastre
Así lo dice mi corazón
Hoy
Aunque el sol de otoño me bese
Aunque las hojas de los robles en su espléndido pardo
Me hablen de la hermosura
Entre árboles perennes verde oscuro allá en cerro
Este mundo es un espectáculo de miseria
Un espanto de maldad
Comenzando por mi corazón
Que no se asusta ni grita por las bombas allá lejos
Que no cae al suelo demolido
Por el dolor de los cuerpos mutilados que se multiplican
De niños y niñas que desde acá no tienen nombre
Pero este mundo
Mi mundo
El nuestro
Es un vacío de bien
Un simulacro de placer nefasto y sin sentido
Es una llaga abierta
Un corazón que se pudre lentamente y a sobresaltos
Pues también
En este mundo
Que soy
Que eres
Que somos
Emerge desde su oscuridad la enrarecida alegría
Al considerar que nuevas explosiones son necesarias
Son justicia
Venganza
Sin embargo
La paz llora
La paz está triste
Y no le sirven de nada
Mis odas a los nuevos misiles justicieros
Pues la paz no tiene apellidos
La paz es una
Y está triste
Por su ausencia en este mundo
Amplio
Ancho
Solo
Frío
Muerto
Tuyo
Y mío.
Luis Cruz-Villalobos
19 de junio, 2025, Casamarilla, Precordillera de Curicó, Chile
SADNESS FOR THE WORLD
This world is a disaster
So says my heart
Today
Even if the autumn sun kisses me
Even if the leaves of the oaks in their splendid brown
Speak to me of beauty
Among the evergreen trees up on the hill
This world is a spectacle of misery
A horror of wickedness
Starting with my heart
That does not scream or shudder at the bombs far away
That does not collapse
At the pain of mutilated bodies multiplying
Of children who here have no names
But this world
My world
Ours
Is a void of good
A simulation of nefarious, senseless pleasure
It is an open wound
A heart rotting slowly and in convulsions
For also
In this world
That I am
That you are
That we are
Rises from its darkness the tainted joy
At thinking that new explosions are necessary
Are justice
Vengeance
Yet
Peace weeps
Peace is sad
And of no use
Are my odes to the new just missiles
For peace has no surnames
Peace is one
And it is sad
For its absence in this world
Vast
Wide
Alone
Cold
Dead
Yours
And mine.
Luis Cruz-Villalobos
June 19, 2025, Casamarilla, Precordillera of Curicó, Chile
TRISTESSE POUR LE MONDE
Ce monde est un désastre
Ainsi parle mon cœur
Aujourd’hui
Même si le soleil d’automne m’embrasse
Même si les feuilles des chênes dans leur splendeur brune
Me parlent de beauté
Parmi les arbres à feuilles persistantes là-haut sur la colline
Ce monde est un spectacle de misère
Une horreur de méchanceté
Commençant par mon propre cœur
Qui ne crie pas, ne tremble pas pour les bombes au loin
Qui ne s’effondre pas
Devant la douleur des corps mutilés qui se multiplient
Des enfants qui, d’ici, n’ont pas de nom
Mais ce monde
Mon monde
Le nôtre
Est un vide de bien
Un simulacre de plaisir néfaste et insensé
C’est une plaie ouverte
Un cœur qui pourrit lentement et par soubresauts
Car aussi
Dans ce monde
Que je suis
Que tu es
Que nous sommes
Émerge depuis son obscurité une joie altérée
À penser que de nouvelles explosions sont nécessaires
Sont justice
Vengeance
Cependant
La paix pleure
La paix est triste
Et ne servent à rien
Mes odes aux nouveaux missiles justiciers
Car la paix n’a pas de nom de famille
La paix est une
Et elle est triste
De son absence dans ce monde
Vaste
Large
Seul
Froid
Mort
À toi
Et à moi.
Luis Cruz-Villalobos
19 juin 2025, Casamarilla, Précordillère de Curicó, Chili
حُع ْ ٌْ عٍََٝ اٌعَاٌَُ ِ
ج٘صا اٌعاٌُُ واضز
ٞ٘ىصا ٠مٛيُ لٍة
ا١ٌََٛ
فحرٝ ٌٛ لثٍّٕٟ شّػ ُ اٌرطٞ
حرٝ ٌٛ وٍّّرٕٟ أٚضاقُ اٌثٍٛغِ تٍٛٔٙا اٌثّٕٟ ِ اٌثّٟٙ ِ
يعٓ اٌ جّا
ت١ٓ الأشجاض ِ زائّحِ اٌرُعْطج عٍٝ اٌرًِّ ٕ٘ان
غ٘صا اٌعاٌُُ عطض ٌ ِٓ اٌثؤ
ض ُ عة ٌ ِٓ اٌشط ِّ
٠ٞ ثسأ ِٓ ل ٍة
جاٌصٞ لا ٠صطخُ ٚلا ٠طذجف ُ ِٓ اٌمٕاتًِ اٌثع١س
ضاٌ صٞ لا ٠ ٕٙا
جأِاََ أٌُ ِ الأجؽازِ اٌّثرٛضجِ اٌّرىاثط
لأغفايٍ لا أؼّاءَ ٌُٙ ِٓ ٕ٘ا
ٌَ ىٓ ٘ صا اٌ عاي
َٞعاي
اعآٌُّ
ضفطاغٌ ِٓ اٌرٟ
ِٜحاواجٌ ٌصجٍ ذث١ثحٍ تلا ِعٓ
حإٔٗ جُط ْ حٌ ِفرٛ
فلٍة ٌ ٠رعفُّٓ تثػءٍ ٚاضذجا
الأَّٔٗ أ٠ط ً
َف ٟ ٘ صا اٌ عاي
ااٌ صٞ أْ
اٌصٞ ٔحُٓ اٌصٞ أٔد َ
جذٕثثك ِٓ ظٍّرٗ فطححٌ ُِشَٛ َّ ٖ
جعٕس اٌرفى١ط ِ تأَّْ أفجاضاخٍ جس٠سجً ظطٚضٞ
جٟ٘ عساي
َأ ر ما
نِٚع شي
ٞلاَُ ٠ثهاٌ ػ
ْاٌؽلاَُ حعٞ
ٖٚلا ذ ٕ فع
جأٔاش١سٞ ٌٍصٛاض٠دِ اٌعازٌحِ اٌجس٠س
بفاٌؽَّلاَُ تلا ٌك
زاٌؽَّلاَُ ٚاح
ْٚ٘ ٛ حعٞ
ٌَ غ ١ات ٗ عٓ ٘ صا اٌ عاي
عاٌ ٛاغ
ضاٌ عطٞ
زاٌ ٛحٟ
زاٌ ثاض
خاٌّّٟ
ناٌ راص ب
ٚاٌ راص ت ٟ.
غف١ّا٠ّٛتّٛ-٠ٌٛػ وطٚظ
١ٍٟشذ ،ٛى٠ضٛو حٛفؼ ،ا٠ّضاِاظاو ،2025حع٠طاْ 19
עָצֵ ב עַל הָ עוֹלָם
ןהָ עוֹלָם הַזֶה הוּא א ָ סוֹ
יכָךְ אוֹמ ֵ ר לִב ִ
םהַיּוֹ
יא ַ ף ש ֶ ש ֶ מ ֶ ש הַס ְ ת ָ ו מ ְ נַש ֶ קֶת אוֹת ִ
רא ַ ף ש ֶ עָלֵי הָא ַ לּוֹן ב ְ חוּם הַנֶה ְ ד ָ
ימ ְ ד ַ ב ְ ר ִ ים א ֵ לַי עַל יֹפ ִ
בֵין עֵצ ִ ים עֲד ֵ י עֵלֶה בַג ִ ב ְ עָה ש ָ ם
תהָ עוֹלָם הַזֶה הוּא מ ַ חֲזֶה ש ֶ ל עֲנִיּוּ
עא ֵ ימ ָ ה ש ֶ ל ר ֶ ש ַ
יהַמ ַ ת ְ ח ִ ילָה ב ְ לִב ִ
קש ֶ א ֵ ינוֹ זוֹעֵק ו ְ לֹא נִב ְ הָל מ ֵ הַפ ְ צָצוֹת ב ְ ר ָ חוֹ
ץש ֶ א ֵ ינוֹ נוֹפֵל לָא ָ ר ֶ
םמ ֵ הַכ ְ א ֵ ב ש ֶ ל גוּפוֹת מ ְ שֺת ָ ק ִ ים הַר ַ ב ִ י
ם ש ֵ םש ֶ ל יְלָד ִ ים ו ִ ילָדוֹת ש ֶ כָאן א ֵ ין לָהֶ
הא ַ ךְ הָ עוֹלָם הַזֶ
יעוֹלָמ ִ
ש ֶ לָּנוּ
בהוּא ר ִ יק מ ִ טּוֹ
תח ִ קּוּי ש ֶ ל עֹנֶג מ ְ שֺחָ ת ו ְ חֲס ַ ר מ ַ ש ְ מ ָ עוּ
הוּא פֶצַ ע פָתוּחַ
םלֵב הַנִר ְ קָ ב לְא ַ ט וּב ְ הֶפ ְ ס ֵ ק ִ י
םכ ִ י גַ
הבָעוֹלָם הַזֶ
יש ֶ אֲנִ
הש ֶ א ַ ת ָ
ש ֶ אֲנַח ְ נוּ
תה מ ְ עוּוֶּת ֶעוֹלֶה מ ֵ הַחֹש ֶ ךְ ש ִ מ ְ חָ
ם ב ְ ח ִ שוּב ש ֶ פ ִ צּוּצ ִ ים חֲד ָ ש ִ ים הֵם נִד ְ ר ָ ש ִ י
קהֵם צֶד ֶ
הנְקָמ ָ
א ַ ךְ
ההַש ָ לוֹם בוֹכֶ
בהַש ָ לוֹם עָצוּ
תו ְ א ֵ ין תוֹעֶלֶ
ם לְ אוֹדוֹת ַ י עַל ט ִ ילִ ים מוֹש ְ פָט ִ ים חֲד ָ ש ִ י
הכ ִ י לַש ָ לוֹם א ֵ ין ש ֵ ם מ ִ ש ְ פָחָ
דהַש ָ לוֹם א ֶ חָ
בוּו ְ הוּא עָצ
העַל הֶע ְ ד ֵ ר ש ֶ לוֹ בָעוֹלָם הַזֶ
בר ָ חָ
נִש ְ ר ָ ךְ
דבוֹד ֵ
קָ רוֹ
תמ ֵ
ש ֶ לְּ ךָ
.ו ְ ש ֶ לִּ י
סויִיא ַ יוֹבוֹ-לואיס קרוס
הלי׳צ ,הרי קוּר ִ יקוֹ ,קסאמרייה ,2025ביוני 19
mystiek & filosofie 