Selectie uit
de Weg van het Zijn
el Camino del Ser
Gedichten – Poemas
door Germain Droogenbroodt
Illustraties – Ilustraciones Satish Gupta
Spaanse versie in samenwerking met de auteur: Rafael Carcelén García
*******
Het doel
De kortste weg
is niet altijd de beste weg
die naar het doel toe leidt
La meta
El camino más corto
no es siempre el más adecuado
para alcanzar la meta
******
Brasas
Aunque su duración es limitada
las brasas ardientes extienden
de lo que fuego fue
luz y calor
así también los recuerdos
no borrados
de tiempos mejores son brasas,
el duradero resplandor.
Sintels
Al is hun tijdsduur beperkt
de gloeiende sintels verspreiden
van wat voorheen nog vuur was
warmte en licht
zo zijn ook herinneringen
die niet werden gewist
van betere tijden de sintels
de blijvende gloed.
******
El presente
El camino hacia delante
no siempre lleva a mejor
tampoco lo ya vivido
es siempre una pérdida
sino un camino
que a veces lleva al interior
a la meditación
y a valores
del presente.
Het nu
De weg naar verder
leidt niet altijd naar beter
ook het vorige leven
is niet altijd verlies
maar een weg
die soms binnenwaarts leidt
naar meditatie
en naar waarden
van het nu.
********
Espejo
La memoria
es como un espejo
en el que no se ve
lo que se ve
sino el reflejo
de lo que uno quiere ver.
Spiegel
De herinnering
is als een spiegel waarin men niet ziet wat men ziet
maar een reflectie
van wat men wil zien.
*****
Las Montañas de Bogotá
Te saludamos desde estas montañas soleadas, pero tristes de Bogotá
Eduardo Bechara Navratilova
Despejado el cielo,
inundadas de luz solar
las montañas
y entre el verde frondoso
resuena el canto alegre
de muchos pájaros
como si la prosperidad
no fuese solo para algunos
sino para todos
ni el cielo estuviese demasiado alto
la felicidad no fuese inalcanzable
ni demasiado lejos.
De Bergen Van Bogota
We groeten je uit deze zonnige, maar droevige bergen van Bogotá
Eduardo Bechara Navratilova
Wolkeloos de hemel
met zonlicht overgoten
het gebergte
en tussen het bladgroen
weerklinkt van velerlei vogels
het vrolijke gezang
alsof de voorspoed
niet voor enkelingen
maar voor eenieder zou zijn
de hemel niet te hoog
het geluk niet onbereikbaar
en al te veraf.
*******
Panorama apacible
Acompañado por el canto de los pájaros
aparece el amanecer
las flores se abren
beben con avidez la luz
y esparcen su perfume
sobre la nítida línea del horizonte
se desliza un barco sobre el mar
y la mente
tan turbulenta a veces-
un instante, se solaza.
Vredig panorama
Begeleid met vogelgezang
verschijnt de dageraad
bloemen openen zich
drinken gretig het licht
en verspreiden hun parfum
over de scherpe lijn van de horizon
schuift een boot over de zee
en de geest
zo woelig soms
komt even tot rust.
*******
Sin porqué
La flor que se abre
y alegra el ojo del hombre
no pide nada a cambio
desinteresada
se ofrece la flor
y muere en belleza como flor.
Zonder waarom
De bloesem die zich opent
en van de mens het oog verblijdt
vraagt geen wederdienst
onbaatzuchtig
schenkt de bloesem zich
en sterft in schoonheid
als bloem.
********
Hendidura
A veces una palabra
entreabre la oscuridad
y nos permite ver
lo que tanto tiempo fue invisible
e imposible de rastrear:
el alivio de la esperanza.
Kier
Soms zet een woord
de duisternis op een kier
en wordt weer zichtbaar
wat lang onzichtbaar
en onvindbaar was:
de lafenis van de hoop.
******
Golpes
“Hay golpes en la vida, tan fuertes, ¡Yo no sé!”
César Vallejo
Hay días en la vida
tan desamparados y desolados
que amenazan con ahogarse
en su propia tristeza
aunque en algún lugar
– como sea o donde sea –
debe haber luz y refugio
pero no siempre a la vista.
Tegenslagen
“Er zijn tegenslagen in het leven, zo fel,
ik weet het niet meer!”
César Vallejo
Er zijn dagen in het leven
zo dakloos en grauw
dat ze in hun eigen droefheid
dreigen te verdrinken
alhoewel er ergens
– hoe of waar dan ook
licht en onderkomen moet zijn
maar niet altijd in zichtbereik.
********
Oraciones inútiles
Hay tanta desgracia en la tierra
continuamente y cada vez más plagada
de catástrofes e injusticia
aunque cada día millones de oraciones
son enviadas al cielo.
Pero qué Dios, que habla todas estas lenguas,
puede oírlos, si es el propio hombre
quien trastoca hasta la bóveda celeste.
Nutteloze Gebeden
Er geschiedt zoveel onheil op aarde
voortdurend en steeds méér geteisterd
door rampen en onrechtvaardigheid
alhoewel er dagelijks miljoenen gebeden
hemelwaarts worden gestuurd.
Maar welke God, die al die talen spreekt,
kan ze aanhoren, als het de mens is
die zelfs het hemelgewelf ontwricht.
*********
Bron:
de Weg van het Zijn
el Camino del Ser
Gedichten – Poemas
door Germain Droogenbroodt
Illustraties – Ilustraciones Satish Gupta
Spaanse versie in samenwerking met de auteur: Rafael Carcelén García
Over de auteur:
Germain Droogenbroodt, geboren te Rollegem, West- Vlaanderen, is dichter, vertaler, uitgever en promotor van moderne internationale poëzie. Sinds 1987 woont hij in Altea, Spanje. Hij vertaalde méér dan dertig bundels Duitse, Engelse, Franse en Spaanse poëzie, waaronder werk van Bertolt Brecht, Reiner Kunze, Peter Huchel, Miguel Hernández, José Ángel Valente, Francisco Brines alsook moderne Latijns-Amerikaanse poëzie en herdichtte Arabische, Chinese, Perzische, Macedonische en Koreaanse poëzie. In de uitgeverij POINT Editions (POëzie INTernationaal), waarvan hij oprichter en uitgever is, publiceerde hij méér dan tachtig poëziebundels, voornamelijk internationale poëzie. Samen met de Chinese dichters Bei Dao en Duo Duo stichtte hij de nieuwe poëziebeweging, het neo- sensacionisme. Hij organiseerde het internationaal poëziefestival La Costa Poética, was algemeen secretaris van het Congreso Mundial de Literatura (Valencia) en secretaris generaal van de World Academy of Arts & Culture. Hij is medeoprichter van Japan Universal Poets Association in Kyoto, vice president van de Academia Michai Eminescu, organisator van het Internationaal Poëziefestival Mihai Eminescu in Roemenië en redactielid van Contemporary Dialogues, Macedonië. In 2008 richtte hij in Altea de stichting ITHACA Droogenbroodt-Leroy op, een culturele brug tussen Oost en West die poëzie en muziekrecitals alsook exposities organiseert.
Zijn eigen poëtisch werk, tot dusver zestien gepubliceerde bundels, is veelzijdig. Na zijn debuut met “Veertig aan de wand” (1984), die als neoromantische poëzie gecatalogeerd werd, publiceerde hij “Ken je het land?”, meditaties aan het Comomeer”, een bundel natuurlyriek. In 1995 ontving hij een Hawthornden Fellowship en schreef tijdens zijn verblijf op het gelijknamige Schotse kasteel “Gesprek met de overkant”, een hommage aan de Nederlandse dichter Hans Faverey, bekroond met de P.G. Buckinxprijs. Meteen erna voltooide hij “Tastbare afwezigheid – Palpable como la ausencia”, een tweetalige bundel liefdesgedichten. Eind 1997 verscheen “Vijfentwintig en twee liefdesgedichten” en in 1998 “Tussen de stilte van je lippen”, zijn verzamelde liefdesgedichten.
Germain Droogenbroodt bestudeerde de Oosterse culturen, hun filosofieën en hun poëzie. Hij vertoefde talloze keren in het Verre-Oosten en in India, wat in zijn poëtisch werk diepe sporen nagelaten heeft. Tijdens een verblijf in Rajasthan voltooide hij de cyclus “de Weg”, een keerpunt in zijn werk, dat meerdere belangrijke schilders inspireerde, waaronder de Vlaamse schilder Frans Minnaert en de Indische schilder Satish Gupta. Deze eerder filosofische, mystiek getinte poëziebundel is met “De efemere bloem van de tijd” voorlopig zijn populairste boek. In 2001 schreef Germain Droogenbroodt in het Spaans “Amanece el cantor” (De zanger ontwaakt), een hommage aan de Spaanse dichter José Ángel Valente. Het jaar daarop volgde “Tegenlicht – Contraluz”, die de mystiek-filosofische lijn van “de Weg” volgt. Het boek werd op de internationale boekenbeurs van Constanta door de Ovidius Universiteit als beste buitenlandse poëziebundel gelauwerd en ondertussen in meerdere talen gepubliceerd, recent in Oostenrijk.
In 2008 volgde “In de stroom van de tijd – En la corriente del tiempo” . Met de Spaanse versie van die poëziebundel werd hij in Spanje laureaat van de XXIX Premio de Poesía Juan Alcaide 2008 en werd in Roemenië gelauwerd met de Grand Prix Mihai Eminescu. Het boek verscheen in het Macedonisch in de prestigieuze “Pléiades” van Struga Poetry Evenings (2009). “In de stroom van de tijd”, werd ook in het Chinees en in het Japans gepubliceerd en in Shanghai en Kyoto voorgesteld. In 2012 verscheen een selectie van zijn gedichten in het Bengaals en “In de stroom van de tijd” in het Iers. De bundel, “Ontschaduwd licht – Desombrada luz” verscheen in 2012 en in 2015 “De dauwdruppels van de dageraad”, een bloemlezing van zijn gedichten die tussen 1984 en 2012 werden gepubliceerd. In 2016 verscheen “De efemere bloem van de tijd” die ondertussen in het Chinees, Japans, Italiaans, Servisch en in meerdere landen in het Spaans werd gepubliceerd, gevolgd door zijn laatste bundel “De onrust van het woord”, gepubliceerd in 2021.
Voor zijn verdiensten als dichter, vertaler, uitgever en promotor van internationale poëzie ontving Germain Droogenbroodt in Egypte een eredoctoraat en méér dan een dozijn internationale poëzieprijzen waaronder de Mihai Eminescu-medaille in Roemenië en de Homerprijs in Griekenland. Door het universele karakter van zijn poëzie wordt hij jaarlijks uitgenodigd voor lezingen aan universiteiten en op internationale poëziefestivals. Hij werd in 2017 aanbevolen voor de Nobelprijs Literatuur. Zijn dichtbundels werden reeds in 31 landen gepubliceerd.
*********
mystiek & filosofie 
We leven
uit de navelstreng
van de wereld
vanaf de afstanden
de microkosmos
het heelal
zwemt ons ik
als een noot
op de innerlijke oceaan
de dood wacht geduldig
op onze laatste adem
in het drama van de ziel
speelt de mens
slechts een ondersteunende rol
de wetten de ziel
hebben de geldigheid
sinds het begin van de mensheid
wij zijn de natuur
in de natuur
wij zijn tijd
in onze korte tijd
LikeGeliked door 1 persoon