Droogenbroodt: Tegenlicht

Tegenlicht –  Contraluz 

Gedichten – Poemas 

Germain Droogenbroodt 

2020

Versión castellana en colaboración con el autor: Rafael Carcelén García 


Wij zijn de spiegel en in het spiegel het gelaat 

Voortdurend proeven wij de smaak
van de eeuwigheid. Wij zijn de pijn
en wat de pijn geneest. Wij zijn het zoete, 

verfrissende water en de kruik die het schenkt. 

Maulana Roemi 


Somos el espejo y la cara en el espejo 

Continuamente sentimos el sabor 

de la eternidad. Somos el dolor 

y lo que cura el dolor. Somos el agua 

dulce y refrescante y el cántaro que lo vierte. 

Maulana Rumi 


ITHACA 

Con la amapola de los sueños
pinta el sol el día
atiza chispas
en la cabeza ocre y amarilla de la sierra 

esparce sobre el Mediterráneo 

un caudal de plata y madreperlas 

tinta el cielo con azul
y blancas nubes
borra de la mente 

el mórbido crecer de los recuerdos. 


ITHACA 

Met het papaverrood der dromen 

kleurt de zon de dag
slaat vonken
uit het okergele hoofd der bergen 

strooit over het mediterraans azuur 

een zee van parelmoer en zilver 

kleurt de hemel 

met blauw en wolkenwit 

wist uit het hoofd
de wildgroei der herinnering. 


AMANECER 

Lentamente
igual como se escribe un poema 

surge de la nada
el amanecer 

se desprende del silencio 

y otorga luz 

por todas partes aparece el verde 

viático para el sol 

que de la tierra
no aparta otra oscuridad 

salvo la noche. 


DAGERAAD 

Traag
zoals een gedicht zichzelf schrijft 

ontstaat de dageraad
uit het niets 

ontdoet zich van de stilte 

en brengt licht 

alom duikt op het groen 

teerspijs voor de zon 

die van de aarde 

geen ander duister neemt 

dan de nacht. 


LANOCHE sevacía
de sus ardientes intestinos 

las amapolas del alba sangran
– tan rigurosamente
como moras de sus ramas arrancadas 

donde despertando la mañana bebe 

los efímeros sueños. 


DE NACHT ontleegt zich 

van zijn brandende ingewanden 

de klaprozen van de dageraad bloeden
– zo hevig
als van hun tak gescheurde moerbeibessen 

waarvan de ontwakende ochtend 

de efemere dromen drinkt. 


LA LUZ levantó la losa del sueño 

dejando atrás su oscuro tejido
en las grandes urnas de la noche 

el horizonte 

bebe la tibia 

sangre del alba 

y el corazón
viéndose reflejado en el sol 

se alegra sin porqué. 


HET LICHT heeft de grafsteen 

van de slaap getild
haar duister spinsel achterlatend 

in de grote urnen van de nacht 

de horizon
drinkt van het ochtendgloren 

het lauwe bloed 

en het hart
zich spiegelend aan de zon 

verheugt zich zonder reden. 


VERDE, oh radiante verde
trasladado sobre el lecho mortal del invierno 

donde las hierbas de la primavera
trenzan sus densos tejidos 

los narcisos florecen deslumbrantes 

arriates, en los que se refleja como un díos 

el hombre. 


GROEN, o adembenemend groen 

aangedragen op het doodsbed van de winter 

waarover de grassen van de lente
hun dichte netten weven 

de narcissen bloeien oogverblindend 

perken, waarin als schepper zich spiegelt 

de mens. 


ROJO Y AZUL 

¿Pero cuánto puede crecer un anhelo 

para no morir
de hambre o de sed
bajo un cielo indiferente? 

Quedan jirones de luz en el aire 

formas extrañas, transfiguraciones 

y un vértigo de azules
invadidos por el rojo 

¿Aun intacto?  


ROOD EN BLAUW 

Hoe groot kan een verlangen groeien 

opdat het niet sterft
van honger of van dorst
onder een onverschillige hemel? 

Nog hangen er flarden licht in de lucht 

vreemde vormen, transfiguraties
en een duizeling van blauw 

overrompeld door het rood 

  • onaangetast nog?  

LAS NUBES se pelean 

por un reino fútil
de aguas y vientos 

hiedras blancas y azules 

estrangulándose las unas a las otras 

fecundación estéril
de feroces criaturas
en el espejo del mundo. 


DE WOLKEN vechten
voor een onbeduidend koninkrijk 

van water en wind 

witte en blauwe ranken d

ie zich wederzijds wurgen 

steriele bevruchting 

van dierlijke wezens
in de spiegel van de wereld. 


PAISAJE INTERIOR 

En la orilla
contempla el corazón desnudo 

con qué pasión se vierte el agua 

sobre la tierra 

sed, soledad, recuerdo, rebeldía 

jirones de fugaz felicidad 

dejando en la mano poco más 

que el polvo de sus arenas. 


INWENDIG LANDSCHAP 

Aan de oever 

aanschouwt het naakte hart 

met welke hartstocht het water 

zich op de aarde werpt 

dorst, eenzaamheid, herinnering, opstandigheid 

flarden van gelukkige, vluchtige dagen
de hand nauwelijks meer achterlatend
dan het stof van hun zand. 


Variación sobre un poema de Maulana Rumi 

Toda mi vida el canto del ruiseñor
y los colores del pavo real me extasiaron 

no me digas, que el uno es sólo voz
y el otro, más que color. 


Variatie op een gedicht van Maulana Roemi 

Mijn leven lang hebben het gezang van de nachtegaal 

en de kleuren van de pauw mij in vervoering gebracht 

zeg mij niet, dat de een niets meer is dan stem
en de ander, alleen maar kleur. 


¿POR QUÉ queremos más 

que el mar? 

en sus límites 

toca al cielo. 


WAAROM willen wij méér 

dan de zee? 

in zijn begrenzing
ligt de hemel in handbereik. 


TIEMPO PRESTADO 

Oh vida
que recalcitrante 

se deshila
y se disuelve 

cazador
y presa a la vez 

efímero collar
carmín de corales
en el cuello frágil
de un tiempo prestado. 


ONTLEENDE TIJD 

O leven
dat onwillig 

zichzelf oplossen 

en ontrafelen moet 

jager
en wild tegelijk 

efemeer snoer
van karmijnrode koralen 

om de broze hals 

van een ontleende tijd. 


MARINA MELANCÓLICA 

Bajo la azulada unión
de nubes y mar
traza la melancolía su huella 

salobre y acallada 

porque sabe: 

lo que se une
será un día desunido 

pálido y desnudo 

borrado. 


MELANCHOLISCH ZEEZICHT 

Onder de blauwe eenheid 

van zee en wolken 

trekt de weemoed een spoor 

van zilt en zwijgen 

want weet: 

wat zich bindt 

wordt ooit ontbonden 

naakt en bleek 

uitgewist. 


HERIDA 

Atraviesa el día
un estremecimiento nocturno, un grito 

un latigazo de pensamientos
que como guijarros bruscamente arrojados 

no rebotando
sino en la superficie del agua hiriendo 

su ojo azul. 


VERWONDING 

Door de dag trekt nu een huivering 

van nacht en kreet 

een zweepslag van gedachten 

als hard gegooide keien 

niet opspringend
maar van het watervlak kwetsend 

het blauwe oog. 


SUMERGIDA la luz sensible 

poblada de soledad desnuda
y desasosiego por una revelación 

  • duda 

enredadera que se engancha 

en la piel delicada del alma. 


ONDERGEDOMPELD het stoffelijk licht 

bevolkt met witte eenzaamheid
en onrust om een openbaring

– twijfel 

een wingerd die zich wentelt en vasthecht 

in de dunne huid van de ziel.  


A LOS VIENTOS que las lleva 

voltea y devuelve
entrega sus preguntas 

la sierra
refleja la respuesta 

con signos rúnicos 

de incidente luz. 


AAN DE WINDEN die ze meevoert 

wentelt en keert
geeft hij zijn vragen mee 

het antwoord 

weerspiegelt de berg 

met runentekens 

van invallend licht. 


EN LA MORADA de la mente 

pactan las letras y forman palabras 

materia nueva 

extensión de oscuridad 

más grande aún 

  • o quizás   

iluminación. 


IN HET ONDERKOMEN van de geest 

sluiten de letters verbonden en vormen, woorden 

nieuwe materie 

uitbreiding
van nog groter duisternis 

  • of wie weet 

illuminatie. 


PALABRA
gota de rocío 

sobre árida tierra 

anzuelo
entre los labios 

del tiempo 

aliento aún
después del último beso. 


WOORD 

dauwdruppel 

op verkorste grond 

weerhaak 

tussen de lippen 

van de tijd 

ademtocht nog 

na de laatste kus. 


EL OÍDO
pegado contra la ciega ventana 

de la noche 

audible


– el silencio. 


HET OOR
tegen het blinde venster 

van de nacht gedrukt 

verneembaar 

– de stilte. 


ZEN 

Sonido 

que inaudible 

resuena 


ZEN 

Klank
die onhoorbaar 

hoorbaar wordt 


CEGADO porunfuegofatuo
y por su propio espejismo
yerra el hombre por un vacío diáfano 

¿dónde está la fuente 

que ofrezca el agua clara, 

el camino, la verdad? 


DOOR dwaallicht
en door zijn eigen spiegelbeeld verblind 

dwaalt de mens in ijle leegte 

waar is de bron 

die helder water biedt 

de waarheid, de weg? 


DESLUMBRADO POR EL INSTANTE 

Eres la oscuridad 

en tu propio arder 

– hombre 

desciende hasta llegar al fondo 

de la noche 

¡busca con el bastón del ciego el límite 

¡no traspasadlo! 


VERBLIND DOOR HET NU 

Je bent de duisternis 

in je eigen gloed
– mens 

daal neer tot op de bodem
van de nacht 

zoek met de blindenstok de grens 

overschrijd hem niet! 


NO SIGAS DE LA NOCHE las estrellas 

sino río arriba la oscuridad
terrestre y palpable 

no ahorres la limosna
comparte con los nómadas de la noche 

el pan y el vino 

arroja rosas en el alba. 


VOLG VAN DE NACHT niet de sterren 

maar stroomopwaarts de duisternis 

die aards en tastbaar is 

spaar de aalmoes niet 

deel met de nachtnomaden 

het brood en de wijn 

werp rozen in de dageraad. 


LAS ESTRELLAS apenas son más 

que dispersos fragmentos
de una invisible unidad 

que resiste a todas las hipótesis 

sobre lo que desaparece
o sigue existiendo 

como en el tronco del árbol otoñal 

no visible la flor
ya está presente. 


DE STERREN zijn nauwelijks meer 

dan verstrooide fragmenten 

van een eenheid die onzichtbaar is 

die alle gissingen weerstaat 

omtrent wat verdwijnt 

of doorgaat te bestaan 

zoals in de stam van de najaarsboom 

de bloesem onzichtbaar
en toch aanwezig is. 


SE HA EXTRAÑADO el cielo
el dios del amor y de la misericordia 

el cauce perdió su río 

el rumbo su destino 

nada, salvo la contraluz 

muestra el camino. 


VREEMD GEWORDEN, de hemel 

de god van liefde en mededogen 

de bedding is haar rivier
de richting haar bestemming kwijt 

alleen het tegenlicht 

wijst nog de weg. 

Krüge

ALMACENADOS EN LAS URNAS del desierto 

los granos de arena
recogidos por los profetas: 

la piedra
el más allá del tiempo 

la ceniza del alba. 


IN DE URNEN van de woestijn geborgen 

de zandkorrels
door de profeten vergaard: 

de steen
het hiernamaals van de tijd 

de as van de dageraad. 


CICLO 

Nada es duradero
ni en el mundo ni en el universo 

la nube se convierte en agua 

el agua en río 

el agua del río
se diluye en el mar 

se evapora
y de nuevo se convierte la nube 

en agua. 


KRINGLOOP 

Niets is bestendig
op aarde noch in het heelal 

de wolk wordt water 

het water rivier 

het water van de rivier 

vervliedt in de zee 

verdampt
en weer wordt wolk 

het water. 


CAÍDA DE LOS DIOSES 

Los hombres
se levantaron contra el antiguo imperio 

destrozaron Las Tablas 

pincharon los ojos del profeta 

que desde entonces vaga 

buscando con su bastón 

la tierra firme. 


VAL VAN DE GODEN 

Het mensdom
heeft zich tegen het oude imperium verzet 

verbrijzelde De Tafels 

maakte de profeten blind 

als schimmen dwalen ze nu rond 

met de blindenstok zoekend 

vaste grond. 


EL CIELO se desprende 

de sus colores 

el frío
arroja sus sombras 

sobre la tierra 

un hombre
se duplica en varios hombres 

¿un alma
en varias almas? 


DE HEMEL ontdoet zich 

van zijn kleuren 

de koude 

werpt over de aarde 

haar schaduwen uit 

een wezen
wordt een veelvoud van wezens 

een ziel
een veelvoud van de ziel? 


UN ESTREMECIMIENTO de silencio 

rodea la tierra 

¿volverá aún el día
en la noche de los tiempos? 


EEN HUIVERING 

omsluit de aarde 

keert de dag nog langer weer 

uit de nacht der tijden? 


LA IMAGEN CELESTE está desajustada 

el escorpión teje una luna
en el azul nocturno 

alguien arrojó óbolos
en el engranaje del tiempo 

  • barquero 

¿levaste el ancla? 


HET HEMELBEELD is uit zijn hengsels gelicht 

de schorpioen spint een maan
in het avondblauw 

iemand wierp obolen 

in het tandrad van de tijd 

  • veerman
    heb je het anker gelicht? 

EL MUNDO ESTÁ colmado de invierno y nieve 

por la ventana abierta se manifiesta
cuán enferma está la humanidad 

bajo los escombros humeantes 

aún abrasa el fuego de Sodoma 

el viento de la noche 

contiene la respiración. 


DE WERELD zit vol ijs en winter 

door het open venster wordt zichtbaar 

hoe ziek de mensheid is 

onder het rokende puin 

blakert het vuur van Sodom 

de nachtwind 

houdt de adem in. 


LA PALABRA
no concede más morada 

¿qué luz toma de la noche más 

que sola oscuridad? 

¿quién arroja calderilla
en las fuentes de la esperanza? 


HET WOORD
biedt geen onderkomen meer 

welk licht neemt van de nacht meer 

dan de duisternis alleen 

wie gooit pasmunt
in de bronnen van de hoop? 


LA CARA de los dioses se difumina 

desguarecida queda la palabra 

y no ofrece más al peregrino 

ni pauta ni morada 

– no se apacigua la creación 

planeta
¿cuán perturbable es tu eternidad? 


HET GELAAT van de goden vervaagt 

het woord is dakloos geworden
en biedt de pelgrim op zoek naar de weg 

geen leidraad, geen onderkomen meer 

– het al komt niet tot rust 

planeet
hoe duurzaam is jouw eeuwigheid? 


CUANDO LAS NUBES dejan de ser nubes 

se diluyen en aire 

lenta descomposición de formas 

dejando atrás
en el interminable azul 

la nada 

de donde todo se originó. 


ALS DE WOLKEN ophouden wolken te zijn 

lossen ze zich op in de lucht 

trage ontbinding van vormen 

achterlatend
in het eindeloze blauw 

het niets 

waaruit alles ontstond. 


TODO fue creado 

pero nada se terminó 

la noche
tiende largas sombras 

¿respira aún
en tanta oscuridad 

la luz? 


GESCHAPEN is alles 

maar niets is volbracht 

de nacht
werpt lange schaduwen uit 

ademt nog
in zoveel duisternis 

het licht? 


IMPENETRABLE TIERRA PRIMARIA, materia 

de donde todo se originó
y sigue originándose 

fulgente misterio 

tierra
alrededor de su propio eje 

peonza
que alguien lanzó 

dejada asimismo
en lo más profundo del universo. 


ONDOORDRINGBARE OERGROND, materie 

waaruit alles ontstond
en blijft ontstaan 

schitterend mysterie 

aarde
cirkelend om haar eigen as 

een tol
die iemand losgelaten heeft 

overgelaten aan zichzelf 

in het holst van het heelal. 


TÚ 

materia de la tierra 

y del sueño 

estrella sin noche
que se apiadó de nosotros 

como la luna de la oscuridad 

luz, arrojada
como baliza y boya 

cuando amenaza con ahogarse en el mar 

el horizonte. 


JIJ 

materie van de aarde 

en van de droom 

ster zonder nacht 

over ons ontfermd 

als maan over duisternis 

toegeworpen licht 

als baken en boei 

als hij in zee dreigt te verdrinken 

de horizon. 


SÚPLICA 

Oh ángel del alba
envuelve con balsámicos vendajes 

las hondas heridas de la noche 

aparta el gancho
del desnudo corazón 

vierte el horizonte 

en cálices dorados 

di 

que no puede hundirse 

la luz. 


SMEEKBEDE 

O engel van de dageraad 

verbind met helende windsels 

de diepe wonden van de nacht 

verwijder de angel 

uit het naakte hart 

schenk de horizon 

in gouden bekers uit 

zeg 

dat niet mag ondergaan 

het licht. 


LA ZARZA no arde ya 

pero bajo la ceniza 

quedan brasas 

bajo las brasas
– apenas perceptible- 

aún hay voz. 


HET BRAAMBOS brandt niet meer 

maar onder de as 

is er nog gloed 

onder de gloed
– nauwelijks verneembaar 

is er nog stem. 


Selectie uit eerste deel van:

Tegenlicht – Contraluz 

Poëzie van Germain Droogenbroodt

Tekeningen – Dibujos Satish Gupta 

Versión castellana en colaboración con el autor: Rafael Carcelén García 

© Germain Droogenbroodt,
POINT International, “Ithaca”, Apdo.125, E-03590 Altea (Alicante) España. 

http://www.point-editions.com

Het boek is bij Boekenplan, Maastricht, verkrijgbaar en op Bol.com  (19,95€)

Booxstore.nl

Hoograamstraat 130

Maastricht, Limburg 6211 BK

Netherlands

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.